Violist Jasmijn Burger: “Muziek verbindt werelden”

Jasmijn speelt al enkele jaren viool bij CineMusic. We spraken met haar over haar passie voor muziek, haar werk bij het orkest en haar inzet voor de CineMusic Academy.

Wat is jouw rol bij CineMusic en hoe ben je bij dit orkest gekomen?

“Ik ben een van de eerste violisten van het orkest. Ik kwam hier terecht dankzij mijn vriendin en collega violist Nina. Zij speelde al bij CineMusic en kreeg de vraag of ze nog iemand kende die hier zou willen spelen. Nina en ik kennen elkaar van het conservatorium en de School voor Jong Talent. Ik was meteen enthousiast, want de muziek die het CineMusic-orkest speelt is een prachtige crossover tussen klassieke en lichte muziek. Zelf ben ik vooral actief in de pop- en jazzscene, dus dit past perfect bij wat ik doe.”

Je speelt al viool sinds je zesde. Hoe is dat begonnen?

“Mijn oma speelt viool en legde er al een in mijn wieg toen ik twee weken oud was. Mijn moeder wilde me niets opdringen, dus die viool ging terug naar het huis van mijn oma. Elke keer als ik daar was, wilde ik spelen. Bij oma is alles leuker, dus op een gegeven moment wilde ik er ook zelf een. Zolang ik me kan herinneren, maakt de viool deel uit van mijn leven.”

Was het altijd leuk?

“Zeker niet. Vanaf mijn negende zat ik al op een gespecialiseerde school. Tussen mijn vijftiende en achttiende zat ik in een ‘op-en-neerperiode’. Ik had moeite met studeren voor mijn viool, gewoon pubergedrag. Er waren jaren waarin ik serieus twijfelde of dit wel het juiste pad was. Het omslagpunt kwam rond mijn achttiende, toen ik me realiseerde hoeveel tijd, energie en geld er al in mijn studie was gestoken. Toen kwam het moment waarop ik dacht: wil ik dit echt laten vallen?”

Wat maakt de viool voor jou bijzonder?

“Samen muziek maken is het mooiste wat er is. Muziek kan zoveel zeggen zonder woorden. Het is voor iedereen toegankelijk en voelbaar. Voor mij werkt spelen bijna meditatief. Het hoort volledig bij mijn leven. Ook al zou ik ook ooit graag criminologie willen studeren. Maar zelfs als ik op mijn veertigste besluit dat nog te doen, zal ik altijd viool blijven spelen op hoog niveau.”

Kon je nadat je het conservatorium in Den Haag afrondde meteen van de muziek leven?

“Ja, eigenlijk wel. Ik had een groot netwerk opgebouwd, dat is een van mijn sterke punten. Daardoor kon ik de afgelopen twee à drie jaar volledig van mijn muziek leven. Tegenwoordig speel ik vooral bij vaste projecten, waaronder CineMusic.”

Wat doe je naast CineMusic?

“Ik heb een eigen strijkkwartet waarmee ik crossoverprojecten doe. Daarnaast werk ik veel in studio’s voor pop- en jazzartiesten, vooral met Son Mieux, voor wie ik alle strijkpartijen inspeel. Ook werk ik met Meau en andere Nederlandse artiesten. Verder begeleid ik vaste koren in Den Haag en speel ik standaard vijf kerstconcerten per jaar. De afwisseling vind ik geweldig: de ene week sta ik in het Concertgebouw, de volgende dag speel ik in iemands huiskamer en daarna in de Ziggo Dome.

Je werkt ook voor het Residentie Orkest. Wat doe je daar?

“Ik werk acht uur per week bij het Residentie Orkest en coördineer projecten op scholen in achterstandswijken, vooral in de Schilderswijk en Laak. We organiseren muziekeducatie en projecten met orkestleden. Zo krijgen kinderen, die anders nauwelijks in aanraking komen met muziek of vrijetijdsactiviteiten, de kans om zich muzikaal te ontwikkelen.”

Wat betekent dat werk voor jou?

“Het geeft me echt zingeving, naast het optreden zelf. Dat optreden is natuurlijk geweldig, maar soms voelt het toch een beetje als ‘kijk mij eens’. Elk jaar denk ik: ik moet stoppen met het werk voor het Residentie Orkest, want het breekt mijn week op. Maar uiteindelijk motiveert het me juist om door te gaan met muziek.
Je ziet wat muziek kan doen voor kinderen met leerproblemen of moeilijke thuissituaties. Sommige kinderen kunnen op hun tiende nog geen woord lezen, maar wel prachtig viool spelen en zich op die manier uiten. Dat is ongelooflijk inspirerend.”

CineMusic is ook bezig met een jongerenprogramma. Ben je daarbij betrokken?

“Ja, ik wil graag meewerken om de CineMusic Academy op te bouwen. Muziek toegankelijk maken en jongeren de kans geven om met deze vorm van muziek kennis te maken, dat sluit perfect aan bij wat CineMusic doet en bij wat ik belangrijk vind.”

Wat maakt CineMusic bijzonder?

“Dat deze organistatie werelden met elkaar verbindt, binnen de muziek, maar ook daarbuiten. Veel mensen die naar theater of film gaan, hebben dat nog nooit gecombineerd gezien. CineMusic brengt de klassieke wereld samen met de popbandwereld: je speelt én met een band én in een meer klassieke setting. Het is een hechte groep met een positieve sfeer, en dat maakt het bijzonder om er onderdeel van te zijn.”

Wat zou je nog willen bereiken met CineMusic?

“ Ik hoop dat we met een grotere bezetting kunnen toeren. Wat we al hebben bereikt is fantastisch. John (initiatiefnemer John van der Sluijs, red.) heeft een mooie brug geslagen tussen ondernemerschap en muziek, en dat inspireert.
Maar met vier eerste violen en drie tweede violen is het soms lastig om het repertoire goed te brengen. Een iets grotere bezetting en een volledig tourseizoen, richting AFAS Live en andere grote zalen, zou geweldig zijn. Dan komt het product echt tot zijn recht.”

En persoonlijk, wat wil jij nog bereiken?

“Ik zit midden in de fase van: wat wil ik eigenlijk? Ik wil meer investeren in mezelf en mijn spel. Na mijn studie ben ik overal en nergens gaan spelen. Nu wil ik ontdekken wat mijn specialisatie is, wie ik ben als muzikant. Tegelijkertijd weet ik: als ik maar één ding doe, word ik daar niet gelukkig van. Ik wil honderd dingen doen. Misschien is juist die afwisseling wel wat me het meest voldoening geeft.”

Wil je meer weten over de CineMusic Academy? Kijk op cinemusicacademy.nl.